Het verschil tussen het oude en het nieuwe verbond – dl 1

0 Comments

Het ‘evangelie’ van vergeving van zonden hoorde bij het oude verbond.

Het Evangelie van het Koninkrijk is het Evangelie van het nieuwe verbond; door Paulus ook wel het “Evangelie van Christus” genoemd!

Het eerstgenoemde is de naam Evangelie niet waard! Omdat dit van wezenlijk belang is, ga ik proberen om dit duidelijk te maken.

Het volk Israël onder het oude verbond is een verwijzing naar een wandel ‘naar het vlees’, hetgeen beeldspraak is voor het ego. Identificatie met het ego brengt werken van het vlees (zonden) voort. De wet onder het oude verbond was nodig om het vlees te beteugelen. Zolang een wet van kracht is, ben je schuldig als je die wet overtreedt. Om vergeving van deze overtredingen (zonden) te ontvangen, offerde men dieren.

Onder het nieuwe verbond heeft de wet van Mozes plaatsgemaakt voor de wet van Christus. Jezus heeft door zijn kruisdood zichtbaar willen maken dat we het vlees voor ‘dood’ mogen/moeten houden. Als het vlees/ego ‘dood’ is, is er geen wet meer nodig die de overtredingen van het vlees veroordeelt en is er ook geen offer meer nodig om vergeving van deze zonden te ontvangen. Vergeving van zonden hoort dus bij het oude verbond, waaronder de wet van Mozes van kracht was. Laten we met dit in ons achterhoofd eens kijken wat Paulus aan de gemeente in Galaten schrijft.

Ik verwonder mij erover dat u zich zo snel hebt afgewend van hem die u in de genade van Christus geroepen heeft, naar een ANDER evangelie, terwijl er geen ander is; al zijn er ook sommigen die u in verwarring brengen en het Evangelie van Christus verdraaien“. (Galaten 1:6,7)

Even verderop schrijft Paulus: “O dwaze Galaten, wie heeft u betoverd om de waarheid niet te gehoorzamen. … Hebt u de Geest ontvangen uit de werken der wet, of uit de prediking van het geloof? Bent u zo dwaas? U die met de Geest begonnen bent, gaat u nu eindigen met het vlees?“. (Galaten 3:1-3)

Wat bedoelde Paulus met dat ‘andere evangelie’, dat geen Evangelie is? Hij heeft het over “werken der wet” en “eindigen met het vlees”. Twee hoofdstukken verder roept hij de Galaten op om vast te staan in de vrijheid, die zij door de Geest hadden gekregen. Hij schrijft daar: “Laat u niet WEDEROM een slavenjuk opleggen!” (Galaten 5:1). En even verderop: “Bedenk goed, een klein beetje zuurdesem maakt het hele deeg zuur” (Galaten 5:9).

Het slavenjuk en het zuurdesem waar Paulus in Galaten 5 over spreekt hebben dus betrekking op de wet van Mozes, die onder het nieuwe verbond niet meer van kracht is! Zelfs in de jonge gemeenten had men zich al weer onder het slavenjuk laten brengen. En al was het misschien niets eens zo heel duidelijk, een klein beetje zuurdesem, maakt het hele deeg zuur. Een klein beetje oude verbond mengen met het nieuwe verbond, maakt het nieuwe verbond zuur!

Nu naar vandaag de dag. Er zijn behoorlijk wat christenen die het Evangelie van het Koninkrijk hebben omarmd (althans, dat denkt men zelf). Zij zijn echter vergeten het ‘evangelie’ van vergeving van zonden aan de wilgen te hangen. Ze houden vast aan een klein beetje zuurdesem van het oude verbond, waardoor er sprake is van een gemixt evangelie, dat krachteloos is.

Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Zolang de kruisdood van Jezus verkeerd wordt geïnterpreteerd (als een offer voor onze zonden i.p.v. de dood van het ego), wordt het oude verbond verkondigd. Je kan dan nog zoveel Evangelie van het Koninkrijk toevoegen, maar het zuurdesem blijft aanwezig. Zolang dit niet wordt ingezien, zal het Evangelie van het Koninkrijk van zijn kracht beroofd blijven en ontvangen mensen de verkeerde voeding. Ze blijven kinderen in het geloof, die melk ontvangen, terwijl het de bedoeling is om door vaste kost volwassen gelovigen te worden. Het gevolg is dat men de werken van het vlees niet achter zich kan laten en de vrucht van de Geest niet of mondjesmaat kan groeien.

Klik hier voor deel 2 van deze blog.

Categories:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *