Een doorbraak van het Christus-Bewustzijn

0 Comments

Ik begin met een bekend voorbeeld.
Licht verdrijft de duisternis. Duisternis kan bestaan bij de gratie van afwezigheid van licht. Zodra je het licht aan doet, is de duisternis verdwenen. Je kan vervolgens niet zeggen dat je de duisternis weer aan doet, zodat het licht verdwijnt. Helder toch?
Zou het toeval zijn dat Jezus zichzelf – en later ook zijn leerlingen – het Licht der wereld noemt? Ik kom daar aan het eind van deze blog op terug!

Nog een redelijk bekend voorbeeld.
Liefde verdrijft alle angst. Angst ontstaat primair door afwijzing en veroordeling, hetgeen alleen door afwezigheid van Liefde kan bestaan. Zodra er Liefde is, zijn afwijzing en veroordeling niet meer aanwezig en heeft angst dus geen bestaansrecht meer. Omdraaien gaat niet. Je kan geen angst brengen, daar waar Liefde is. Angst veronderstelt immers afwijzing en veroordeling en dat staat nu eenmaal haaks op Liefde. Laat van God nu gezegd worden dat zijn ‘Wezen’ Onvoorwaardelijke Liefde is (God = Liefde).

En wat te denken van het volgende rijtje:
– brood versus hongergevoel
– water versus droogte
– voorziening versus gebrek
– kennis van de weg versus de weg kwijt zijn
– kennis van de waarheid versus gebrek aan kennis
(mocht je er nog meer weten, noem ze gerust in een reactie!)

Ik zal de eerste nog even beschrijven, brood versus honger. Met de anderen kun je vervolgens hetzelfde doen. Als iemand een hongergevoel heeft, kun je hem te eten geven, waardoor het hongergevoel verdwijnt. Zolang het eten er is, heeft het hongergevoel (normaal gesproken) geen recht om van zich te laten horen. Andersom gaat dat niet op. Je kan met hongergevoel niet het aanwezige eten laten verdwijnen. Zodra er brood is, kan honger niet bestaan. Je kan geen gebrek aan iets laten ontstaan, als dat iets aanwezig is. Laat Jezus zichzelf nu het Brood des levens hebben genoemd. En wat te denken van de bron van Levend water, God voorziet, en “Ik ben de weg, de waarheid en …”?
Ik twijfelde even of ik “leven versus dood” aan het rijtje hierboven zou toevoegen, omdat dit niet gezegd kan worden van het fysieke leven versus de fysieke dood. Helaas bestaat de mogelijkheid dat waar fysiek leven aanwezig is we er fysieke dood voor in de plaats kunnen brengen. Toch denk ik dat “leven versus dood” in het rijtje thuis hoort, alleen al omdat Jezus zei: “Ik ben de Opstanding en het Leven” Als we dit dus niet letterlijk (fysiek) opvatten, dan hoort hij zeker in het rijtje thuis.

We gaan nog een stap verder …
De zogenoemde ‘tegenpolen’ zijn op zichzelf genomen geen kwaad. Je kan niet zeggen: Duisternis is hét kwaad. Of angst is hét kwaad. En dat geldt voor alle tegenpolen die ik hierboven heb genoemd. Zoals gezegd, ze kunnen bestaan bij de gratie van afwezigheid van het ‘grotere’. Zodra dat ‘grotere’ aanwezig is, bestaat de tegenpool niet meer. Het is weg, het is foetsie. Niet meer te traceren. Je kan nog zo stellig beweren dat het als wezenlijk kwaad bestaat, maar bij aanwezigheid van het ‘grotere’ is het toch echt verdwenen.

En nu kom ik aan bij waar ik naar toe wil …
Ik zie een duidelijke overeenkomst met het bewustzijn. We zouden kunnen zeggen dat de hiervoor genoemde ‘tegenstellingen’ allemaal kunnen bestaan dankzij de ‘tegenstelling’ Bewustzijn versus bewustzijn (hoofdletter B / kleine letter b). D.m.v. de interactie tussen ons brein en onze zintuigen creëren wij een bewustzijnsveld waardoor we de dualistische wereld, zoals hierboven geschetst, kunnen waarnemen. Er bestaat echter een (hoger) Bewustzijn, waardoor – als het aanwezig is – de wereld van het (lagere) bewustzijn met haar dualiteit als sneeuw voor de zon doet verdwijnen. Gezien het voorgaande ligt het voor de hand om bij het (hogere) Bewustzijn uit te gaan van een goddelijk Bewustzijn, hetgeen ik Christus of het Christus-Bewustzijn noem.

Als Jezus – die eerst zichzelf het Licht der wereld noemde, omdat hij dat Christus-Bewustzijn in aanwezigheid bracht – later ook zijn leerlingen het Licht der wereld noemt, mogen we er vanuit gaan dat ook wij dat Christus-Bewustzijn in aanwezigheid kunnen brengen. Jezus zei tegen zijn leerlingen dat zij grotere dingen zouden doen, dan hijzelf. Wat Jezus deed was al ongehoord. Na zijn fysieke dood aan het kruis (hetgeen een dramatische gebeurtenis was) ‘verscheen’ Christus aan degenen die zijn woorden hadden bewaard in hun hart. Nee, het was niet Jezus die in een fysiek lichaam was teruggekomen. Dan had immers iedereen hem kunnen zien. Alleen degenen die de weg, de waarheid en het leven van Jezus hadden gevolgd, geloofd en waren gegaan, konden hem door hun eigen Christus-Bewustzijn zien. Zoals ik al schreef, dit was al ongehoord, maar de leerlingen van Jezus zouden meer doen dan hij. Het aantal mensen dat zich Christus bewust werd, groeide in menigte. Ook aan mensen die Jezus niet persoonlijk hadden gekend, verscheen Christus; ze werden zich Christus bewust. Die menigte breidde zich dusdanig uit dat – opnieuw na een zeer dramatische gebeurtenis – de ‘Zoon van God’ opnieuw verscheen ‘op de wolken’ (in 70AD). Het gaat hier om beeldspraak, waardoor we niet weten wat er destijds allemaal precies is gebeurd, maar ik geloof dat er sprake geweest moet zijn van een krachtige manifestatie van het Christus-Bewustzijn, de openbaring van de Zonen Gods. De toenmalige wereld van Paulus keek er met reikhalzend verlangen naar uit. De duisternis was in die dagen groot, maar het Licht verdreef uiteindelijk de duisternis. En dat is blijkbaar met geen pen te beschrijven.

Als dit toen kon gebeuren, dan kan dit vandaag de dag nog steeds gebeuren. Hoe meer mensen het Christus-Bewustzijn in aanwezigheid brengen, hoe meer het bewustzijn van de dualistische wereld van goed en kwaad, die wij met elkaar gecreëerd hebben, als sneeuw voor de zon zal verdwijnen. Ook hier zal een periode van hevig verzet door het collectieve ‘vlees’ aan vooraf gaan. Het ego zal zich met hand en tand proberen te verzetten, maar zal uiteindelijk op moeten geven. De illusie die wij vanuit ons (lagere) bewustzijn hebben gecreëerd blijkt dan niet meer te bestaan. Sterker nog … blijkt nooit bestaan te hebben. God (Christus) is dan ook in staat alle tranen van onze ogen te wissen, ook die uit het verleden! Het Koninkrijk van God blijkt uiteindelijk de enige ware realiteit te zijn. Alles zal teniet gedaan worden, wat blijft zijn Geloof, Hoop en Liefde. Christus is alles en in allen. Amen!

Categories:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *